Goodevening sunshine's.

(ik vind het altijd moeilijk om een begin zin te verzinnen, je moet toch orgineel blijven)

Ik begin gewoon gelijk waar we gebleven waren. Iets meer dan anderhalve week geleden alweer. Crazy. We hebben ons prima vermaakt in Uppuveli aan het strand. Op een dag, kan me niet meer herinneren welke dag van de week het was, hebben we een trip gemaakt naar het pigeon Island. Na een bootreis van 1,5 uur kwamen we dan eindelijk aan bij het eiland. Het eiland is heel klein, je kunt er in 5 minuten van de ene naar de andere kant komen. Het zat dan ook bomvol met toerisisten maar dat belemmerden de pret niet. Er was heel veel mooi koraal en er waren vele mooie vissen te zien. Aan de andere kant van het eiland kon je haaien spotten. Mil en ik als 2 diehards het water in met ons snorkeltje en van die onhandige flippers opzoek naar haaien. Helaas helaas hebben we ze niet gezien. Nou moet ik toegeven dat we niet langer dan 10 minuten aan die kant van het eiland hebben gezwommen omdat we bang waren er echt een tegen te komen. De volgende dag nog heerlijk relax aan het strand op een strandbedje.

We hebben onze tocht daarna voortgezet naar Dambulla, er was hier 1 ding tezien en dat waren de cavetempels. De weg erheen werd milly nog aangevallen door een aap omdat ze mango in haar handen had. Ooh wat is het hier gevaarlijk. De cave tempels waren trouwens wel leuk om te zien. 2 Monniken vonden ons interessanter dan de tempels want ze wilden graag met ons op de foto, bizar. Maar goed, dat doe je dan gewoon, dat is geinig. Maandag zijn we naar Mineriya National park geweest, een meneer/jongen/vent/Ama die we al eerder hadden gezien die had voor ons geregeld dat we mee zouden kunnen gaan in zijn jeep met andere toeristen. We waren te laat dus had hij de andere toeristen al met een andere jeep mee laten gaan. Nu hadden Mil en Ik dus een jeep voor ons alleen. Het was tegek. Echt enorm veel olifanten gezien. Niet elke olifant vond ons even leuk want er rende er nog een achter ons aan. Na een safari van 2,5 uur waren we weer terug. We hoefden van Ama niets te betalen voor de jeep, wat normaal echt best prijzig is. Dat stonden wij natuurlijk niet toe dus hebben we het gedaan voor een vriendenprijsje :).

En toen weer terug naar Kandy, mijn geboortestad voor de Perahera. Het is een wonder dat we er zijn aangekomen want heel de stad was achterlijk vol. Elke stoep zat vol met allemaal mensen die wachten op de perahera die om half 8 zou beginnen. (het was toen 12 uur 's middags) We hebben ons er doorheen weten vechten om een bakery, internetcafe en de beste juice winkel te bezoeken. Mil en ik wisten eigenlijk niet zo goed wat we er mee aanmoesten omdat we de perahera wilden zien maar we niet wisten waar we zouden gaan zitten en hoelaat. Toen om 5 uur hebben wij dan ook maar een groen zeiltje gekocht en ons op een stoep gesetteld. Het was fantastisch om daar tussen de lokalen op de grond te zitten wachten tot de Perahera begon. We werden volgestopt met fruit en brood met banaan. Helaas konden ze geen woord Engels, maar dat maakte het ook wel weer leuk. Gelukkig wist ik het woord 'Honger' en 'Nee' in het Singalees want we begonnen echt vol te raken. Dus met 'badeginnie na' wisten ze wel dat dat we genoeg eten hadden. Oh shit ik moet opschieten want het internetcafe gaat sluiten. De optocht was prachtig. 75 olifanten in mooie pakjes kwamen langs. De laatste dag van de Perahera de optocht ook nog gezien.

Gisteren hebben mil en ik avontuurlijk gedaan. Ama had geregeld dat we de stam Wedda's konden bezoeken en daarna konden slapen in een boomhut. We hebben onszelf gewassen in een rivier, geplast in de bosjes, gegeten met ons handen en geluisterd naar geluiden van wilden dieren. (koeien en honden)

Vandaag vertrokken naar Ella, waar het lekker koel is, en morgen fijn wandelen. Oke time is finished. Loveyouall. XXXXXXXXX