Dat was het dan

Dat was het dan, we hadden het fantastisch en we zullen het climaat, eten, de natuur, de liefste mensen allemaal missen.

We bereiden ons voor op de cultuur en climaat shock in Nederland.

Maar och wat heb ik trek in hutspot!!!
totsnelxxxxx

Enjoy

De tijd gaat te snel, hoe leuk ik het ook vind dat vader over 2 weken hier is, is het mij veel te snel gegaan. Het is gewoon zo fijn hier!! Kom maar allemaal dan laat ik je het beleven.

Inmiddels alweer een weekje terug in Pengotan. Na het tweede bezoek aan het immigratie kantoor bleek dat ik pas een week laten voor m\'n visum kon betalen en die dag daarna m\'n paspoort weer terug te krijgen. Ik zat dus een weekje vast in Denpasar. Maarrr dat was helemaal zo erg niet, er zijn hele aardige mensen op het kantoor oa Guteri die mij meenam naar Sanur om pizza en pasta te eten en fijn winkels bezoeken zonder iets te kopen.
In het weekend mocht ik mee naar Jatiluwih. Rakata, het bedrijf van waar ik dan zo nu en dan in het kantoor verblijf, is bezig om er een programma voor toeristen op te zetten wat ze doen door middel van een \'homestay\'. Dus samen met zo\'n 20 andere waren we de eerste proefgasten. Jatiluwih is gelegen in het midden van Bali en is bekend om zijn rijstvelden en irrigatiesyteem Subak. Het is echt een suuuuuuper mooie omgeving. We werden ontvangen door een familie uit het dorp. Nadat iedereen kennis met elkaar had gemaakt en lekker had gegeten werden we verdeeld over verschillende families uit het dorpje. Ik sliep samen met Guteri in een simpel maar prima kamertje, en hoe stom het ook klinkt toen ik de badkamer zag was ik echt verbaasd, ik had er helemaal niet bij stil gestaan dat ze geen douche zouden hebben. In de badkamer is een kuip vol met water en een emmertje ernaast waarmee ze het toilet doorspoelen en zichzelf wassen. Nou ik vond het een avontuur opzich.
Zaterdag een wandeling gemaakt door de rijstvelden met de hele groep. Ook weer allemaal super aardige mensen, wel allemaal Indonesisch dus konden niet allemaal Engels. Na de lunch naar een waterval gelopen, ik had er helemaal niet op gerekend dat we konden gaan zwemmen (ik geloof niemand)! dus met kleren en al sprongen we de waterval onder. Eigenlijk misschien wel leuker zo lekker spontaan. Die zondag deed iedereen het rustig aan en zijn we \'s middags weer naar Denpasar gegaan.

Dinsdag kon ik dan m\'n visum ophalen en tot mijn grote vreugde bleek dat hij id verlengd tot 12 november wat betekent dat ik niet nog een keer terug hoef :D (anders dan verwacht)

Terug in Pengotan weer voor de plantjes aan het zorgen. Koeienplas gebruiken we nu als fertilizer en irrigatie. Pas bij een boer een stukje verderop geweest om te helpen met het oogsten van zijn chillies, en die zelfde middag ook chilli plantjes geplant in ons tuintje. Het is nu aan het groeien, dus meer dan onkruid wieden en water geven kunnen we niet echt iets doen. We zijn nu bladeren aan het verzamelen in een groot gat om organic matter te maken en te gebruiken om de bodem te bedekken.

Dan was er nog een \'mass wedding\'. Samen met mr. Irwan mocht ik de avond voor het huwelijk naar een van de stellen. Het is gebruikelijk dat de familie van de man toestemming gaat vragen aan de familie van de vrouw. Terwijl dit gebeurd kijken de vrienden en familie toe onder het genot van een theetje en versnapering. In dit geval was de vrouw al zwanger wat betekent dat de familie van de man een soort \'boete\' moet betalen. Nou goed het was erg leuk om te zien. Toen de toestemming was gegeven ging iedereen gezellig eten.
Volgende dag was de mass wedding in de tempel. Dit keer waren er 6 koppels die gingen trouwen. Andere keren waren het er wel 30!! Na allemaal rituelen zijn ze dan getrouwd. Geen witte jurken, maar allemaal kleuren, heel vrolijk.

Vrijdag kwam er een groep met 40 mensen uit zuid oost Azie. Ik heb geholpen met het voorbereiden van de welkoms drankjes (tamarillo juice) en alles klaar te zetten voor de lunch. Tijdens de lunch werden ze vermaakt met traditionele live muziek en een dansvoorstelling. Na de lunch konden ze pijl en boog schieten en hun eigen boom planten. Het was een gezellig gezelschap, ze hadden het enorm naar hun zin en kletste leuk.

Vanavond begint er weer een \'dansbattle\' in Pengotan, dus is er weer wat te zien in de avond :) . Ik heb nu wel heel veel gekletst dus moet maar stoppen.

Daaag he tot horens.

BALIII

Selamat siang, Rahejeng siang,

lastig lastig, ze spreken hier dus niet alleen Bahasa maar ook de lokale taal Balinees, nu proberen ze het mij dus alle 2 te leren haha.

Lets start at the beginning. De reis was echt super slopend, maar dat zijn we alweer vergeten. Bij aankomst werd ik opgewacht door Agus die mij, in een auto met airco!!, naar Baliwoso bracht. Ik slaap in een luxe grote tent net als de gasten (die er niet zijn op dit moment). voor het avond eten brachten we een bezoek aan een van de oprichters van Baliwoso, ookwel de master of the Agriculture, hij gaat mij de farms laten zien enzo. Super veel van hem zou ik kunnen leren denk ik, zo jammer dat hij niet echt engels spreekt, ach wel komen er wel uit. Omdat hij nu in Jakarta is om een award te ontvangen van de president heb ik nog niet veel gedaan aan werken. 2e dag met 2 fransen touristen mee de mountainbike tocht gedaan die langs allerlei boerderijtjes ging, super mooi. Eergisteren werd ik meegenomen naar het festiviteit in de lokale bijeenkomst ruimte, er waren allerlei spelletjes voor de kids uit het dorp. Ze spelen hier met echte visjes; minimensjes die naar een vijvertje rennen, erinspringen om een glibberig visje te vangen en het weer in een bier flesje proppen. En wat een lol hadden ze haha. Later waren er wat spelletjes voor de wat ouderen, onderandere het blind make-up opmaak spel. Natuurlijk moest ik hier ook aan deelnemen, en dat doe ik dan ook maar, tussen al die mensen op een krukje terwijl een meisje me probeert blind op te maken. En lachen dat die mensen deden haha, geweldig. \'s Avonds een bezoekje gebracht aan Ubud samen met Kris en Gde. Gisteren naar de ceremonie geweest die er 2 keer per jaar is. Iedereen gaat er heen in traditionele kledij, dus ik ook natuurlijk. De zus van Pa Bayer (campmanager) hees mij in een 4 maten te kleine korset met daarover een Balinees jasje. Een ramp met ademhalen haha maar ik heb het overleefd voor 4 uur lang ofzo. De ceremonie in de tempel was heel mooi, iedereen zag er practig uit en er werden vele offers gedaan. \'s Middags naar de andere kant van Baliwoso gegaan (die er blijkbaar ook is) door een bamboo bos naar een manderijnen farm. In totaal wel 15 mandarijnen geoost!! haha, juist je moet ergens beginnen. Ze zijn wel super lekker, ook allemaal voor eigen gebruik. er zijn nog vele andere groeten op Baliwoso: cassava (heb ik ook gezocht en klaargemaakt, lekker!), zoete aardappe, Japan (groene groente, ook lekker nog nooit gezien), eggplant (ze noemen het ookwel; Blandee, wat weer Nederlander betekend, geen idee waarom), koffie, papaya, en nog meer groenten waarvan ik de naam niet meer weet.

Nu ben ik in het kantoor in Denpasar, de mensen hier spreken wel heel goed engels dus heb even flink uitgehoord over Baliwoso. Ze zijn hier allemaal super vriendelijk en gastvrij. Rijst is toch echt HET hierzo, het ontbijten met rijst bevalt me nog niet erg maar wie weet wend het nog...

Pengotan is een klein traditioneel dorpje, geen wifi, geen internet cafe, nada. Heerlijk rustig dus gehe, wel jammer want ik kan tussendoor niets opzoeken over de gewassen ofzo. Ik ga dus opzoek naar een simkaart voor mn iphone, beltegoed voor internet schijnt hier ook goedkoop te zijn.

Dat was het wel weer denk ik. Aju. Selamat Jalan.

hoi

HOI.

Bijna bijna bijna, (5 weken :(), vertrek ik naar Bali om daar stage te lopen. Ik zal hier af en toe weer wat verhalen plaatsen. Dus bij deze waarschuw ik je, diegene die in mijn mailingslijst staan. Als je mij niet meer interessant vindt (begrijpelijk), kun je je anoniem (niet helemaal) afmelden van de mailingslijst.

OKE TOEDELOE!

You say Hello, I say Goodbyeee

Huilen, *scheldwoorden* en nog meer huilen. hahah shit man, het is al 5 uur en morgen ochtend vertrekken wij weer naar huis, :( baal baal baal want het leven is zo goed hier.

Ella was fantastisch, vooral omdat we daar zo heerlijk geslapen hebben. Het is er namelijk wel wat je kunt noemen koel. De volle dag dat we daar waren hebben we little adams peak beklommen.Het was een leuk wandelingetje. Op de terug weg hebben we bij een fantastisch resort een drankje gedrongen. De huisjes die je daar hebt hebben zo'n mooi uitzicht en er was ook een heerlijk zwembad. Helaas kost een kamer 150 euro per nacht, iets boven ons budget. Na ella zijn we verder gegaan naar de zuidkust, Mirissa, waar we niet meer weg zijn gegaan, het was er namelijk fantastisch. De zee was tegek, je had een heerlijk zeewindje, het eten was goed, beter dan goed, de juices waren lekker maar de cocktails waren nog lekkerder. We hebben dus ook vrijwel niets anders gedaan dan gelegen, gezwommen, gegeten en gedronken. Ons guesthouse was pal aan het strand dus we hoefde ook niet veel te lopen. We zjin 1 dagje naar Galle geweest, is een stadje met een groot nederlands fort, daar hebben we zelfs een museum bezocht.

Een avond hebben we echt het best gegeten. Het waren jumbo Prawns. Echt huges! ik wist niet dat ze zo groot bestonden. We zijn niet echt zuinig met ons geld geweest waardoor we vanochtend geen ontbijt hadden. Je hebt hier namelijk niet overal een pinautomaat. Gisterenochtend zijn we naar een plekje gelopen waar je kunt snorkelen. Het snorkelen was niet echt heel bijzonder maar er was een grote groep mannen/jongens die een soort van zwemles kregen wat erg hilarisch was om te zien.

Vanochtend met de trein naar Colombo gegaan. Een belevenis. We zaten op de grond met onze benen uit de deur. 2e klas was dat. We hadden nog geluk dat we bij de deur zaten want er is geen airco, lekker luchtig was het wel. Mooi uitzicht hadden we ook.

Nu ben ik boos. want dit is het laatste verhaal, omdat er morgen niets meer te vertellen valt. OKe misschien is het fijn om weer in het rustige nederland te komen. WE zien jullie snel!!!!!!!!!!!!!!!!!

Adventure

Goodevening sunshine's.

(ik vind het altijd moeilijk om een begin zin te verzinnen, je moet toch orgineel blijven)

Ik begin gewoon gelijk waar we gebleven waren. Iets meer dan anderhalve week geleden alweer. Crazy. We hebben ons prima vermaakt in Uppuveli aan het strand. Op een dag, kan me niet meer herinneren welke dag van de week het was, hebben we een trip gemaakt naar het pigeon Island. Na een bootreis van 1,5 uur kwamen we dan eindelijk aan bij het eiland. Het eiland is heel klein, je kunt er in 5 minuten van de ene naar de andere kant komen. Het zat dan ook bomvol met toerisisten maar dat belemmerden de pret niet. Er was heel veel mooi koraal en er waren vele mooie vissen te zien. Aan de andere kant van het eiland kon je haaien spotten. Mil en ik als 2 diehards het water in met ons snorkeltje en van die onhandige flippers opzoek naar haaien. Helaas helaas hebben we ze niet gezien. Nou moet ik toegeven dat we niet langer dan 10 minuten aan die kant van het eiland hebben gezwommen omdat we bang waren er echt een tegen te komen. De volgende dag nog heerlijk relax aan het strand op een strandbedje.

We hebben onze tocht daarna voortgezet naar Dambulla, er was hier 1 ding tezien en dat waren de cavetempels. De weg erheen werd milly nog aangevallen door een aap omdat ze mango in haar handen had. Ooh wat is het hier gevaarlijk. De cave tempels waren trouwens wel leuk om te zien. 2 Monniken vonden ons interessanter dan de tempels want ze wilden graag met ons op de foto, bizar. Maar goed, dat doe je dan gewoon, dat is geinig. Maandag zijn we naar Mineriya National park geweest, een meneer/jongen/vent/Ama die we al eerder hadden gezien die had voor ons geregeld dat we mee zouden kunnen gaan in zijn jeep met andere toeristen. We waren te laat dus had hij de andere toeristen al met een andere jeep mee laten gaan. Nu hadden Mil en Ik dus een jeep voor ons alleen. Het was tegek. Echt enorm veel olifanten gezien. Niet elke olifant vond ons even leuk want er rende er nog een achter ons aan. Na een safari van 2,5 uur waren we weer terug. We hoefden van Ama niets te betalen voor de jeep, wat normaal echt best prijzig is. Dat stonden wij natuurlijk niet toe dus hebben we het gedaan voor een vriendenprijsje :).

En toen weer terug naar Kandy, mijn geboortestad voor de Perahera. Het is een wonder dat we er zijn aangekomen want heel de stad was achterlijk vol. Elke stoep zat vol met allemaal mensen die wachten op de perahera die om half 8 zou beginnen. (het was toen 12 uur 's middags) We hebben ons er doorheen weten vechten om een bakery, internetcafe en de beste juice winkel te bezoeken. Mil en ik wisten eigenlijk niet zo goed wat we er mee aanmoesten omdat we de perahera wilden zien maar we niet wisten waar we zouden gaan zitten en hoelaat. Toen om 5 uur hebben wij dan ook maar een groen zeiltje gekocht en ons op een stoep gesetteld. Het was fantastisch om daar tussen de lokalen op de grond te zitten wachten tot de Perahera begon. We werden volgestopt met fruit en brood met banaan. Helaas konden ze geen woord Engels, maar dat maakte het ook wel weer leuk. Gelukkig wist ik het woord 'Honger' en 'Nee' in het Singalees want we begonnen echt vol te raken. Dus met 'badeginnie na' wisten ze wel dat dat we genoeg eten hadden. Oh shit ik moet opschieten want het internetcafe gaat sluiten. De optocht was prachtig. 75 olifanten in mooie pakjes kwamen langs. De laatste dag van de Perahera de optocht ook nog gezien.

Gisteren hebben mil en ik avontuurlijk gedaan. Ama had geregeld dat we de stam Wedda's konden bezoeken en daarna konden slapen in een boomhut. We hebben onszelf gewassen in een rivier, geplast in de bosjes, gegeten met ons handen en geluisterd naar geluiden van wilden dieren. (koeien en honden)

Vandaag vertrokken naar Ella, waar het lekker koel is, en morgen fijn wandelen. Oke time is finished. Loveyouall. XXXXXXXXX

Goed leven, door Milly en Doris

Ooooooooh pfffffff. Ik had dus net al 4000 woorden aan verhaal toen ik perongeluk het knopje power intoetsten. Alles uit. Alles weg. Dus we kunnen weer opnieuw beginnen. Ik had dus een heel leuk verhaal maar ga het nu toch wat minder uitgebreid doen. Voor de lezer misschien wel prettig.

Donderdag kwam Mil dus aan. Ik dacht waar blijft ze nou... Was ze dus gewoon even aan een reclamespot voor de telefoonprovider Etisalat aan het poseren. Hahaha. Ze schijnt hier dus op tv te komen maar we hebben het nog niet gezien. we kijken ook geen tv...

Vrijdag was mn laatste dag op het schooltje. 's Ochtends hadden de jongens een dansoptrede in een speciaal kankerziekenhuis. Na een helelange zangceremonie van drie nonnen mochten ze eindelijk gaan dansen. Het was super grappig om ze zo te zien. Mede doordat er een paar jongens in een jurk waren gehesen en wat lippenstift op hadden. 's Avonds hebben Mil en ik in een aardig sjiek restaurant gegeten. Een heerlijke kip gegeten omdat we in het huis alleen vegatarisch aten. Dat doet goed.

Zaterdag zijn we naar Polonnaruwa gegaan. Het is een oud plaatsje waar allemaal ruines te zien zijn. Die hebben we die dag ook nog bekeken. De volgende dag zijn we naar SigiriyaRock gegaan. Het is een grote rots waar vroeger een paleis op heeft gestaan. Na heel veel trappen boven ons vermaakt met het maken van foto's.

Op aanrade van Ama, een man die hier voor boabab werkt maar ook een guesthouse runt met zn boer zijn mil en ik dinsdag naar Kalkudah vertrokken. Na een busrit van 1,5 uur kwamen we aan in een soort van dorp en zijn we de tuktuk ingesprongen. We hadden nog geen idee naar welk guesthouse we wilde en konden maar de eerste waar we stopte was gelijk goed. Het was een gueshouse met 5 kamers en ze waren nog een gebouwtje aan het bouwen met kamers. We zijn gelijk op de fiets gesprongen die we mochten lenen en naar het strand gegaan. Er was niemand te zien op het strand, op een paar koeien na dan. Helaas was er ook geen stukje schaduw te zien. Toen zijn we toch maar naar een ander stukje strand gegaan waar wel wat mensen waren die graag met je op de foto wilden. Ik pas in mn bikini. 's Avonds hebben we echt het beste maaltijd alletijden gegeten namelijk rijst met garnalen en nog wat andere sausjes en groenten. De volgende dag zijn we om half acht opgestaan omdat we een snorkeltochtje hadden geregeld. Met een bootje gingen we dan de zee op en zijn daar het water in gesprongen om het koraal en de vissen te bekijken. Echt tof om te zien. De rest van de dag hebben we maar wat lui gedaan omdat het gewoon te heet was om iets te doen. Onee, we zijn nog wel naar wat winkeltjes gefiets om wat eten en drinken te halen. Ook hebben we een mes gekocht voor het geval dat.... hahaha nee om een ananas te snijden.

Omdat er verder daar in Kalkudah niet zo veel te doen was zijn we vandaag naar Uppuveli gegaan. Dit is ook aan het strand. We hebben ontzettend geluk gehad met een plaatsje in een guesthouse aan het strand. Ze vertelde ons eerst dat er geen plek was dus we stapten de tuktuk weer in, tot er net een mevrouw aan kwam lopen die vertelde dat ze er vandoor ging. Dussssss toen mochten wij de kamer HOERA. Het is hier iets chiller dan in Kalkudah omdat je hier schaduw hebt en strandbedjes. (luxeproblemen). Morgen gaan we naar een eiland genaamd Pigeon Island. Het is een onbewoond eiland en je schijnt daar omheen ook heel mooi koraal te hebben.

Ondertussen hebben we ook een soort van plan met wat we hierna gaan doen. Maar dat kan nog altijd veranderen want dat is nu ook al zo'n 6 keer gebeurd. We zullen wel zien. Heerlijk, dat niets hoeven. Nu opzoek naar een pinautomaat want het geld is alweer op.

Seeeyaalll AUBOWAN. XXOOKVANMILLS

Laatste week project

Allooo liebe freunden!

Het is alweer week drie, dus mn laatste week werken in het schooltje/weeshuis en dan zaterdag ervandoor met Mil!

Vorigeweek nog twee hele leuke dagen bij het project gehad.. Woensdag begon de ochtend met zangles van een man die dat elke woensdagochtend met de jongens doet. Na zijn geweldige Sri Lankaanse liederen hebben wij geprobeerd de kinderen de HokyPoky song te leren, wat niet echt vlekkeloos ging haha maar ze vonden het wel leuk geloof ik. 's Middags heb ik bij een klasje gezeten dat enveloppen maakt en die vervolgens kunnen verkopen. 2 waren werkelijk enveloppen aan het maken de andere 4 die moesten nog leren knippen, dus die hebben anderhalf uur lang vierkantjes en driehoeken geprobeerd te knippen. Erg lang en saai maar de 'teacher' nam het allemaal heel erg serieus.

De volgende dag hebben we de hele ochtend cricket gespeeld wat zo vermoeiend is omdat het zo warm is en je je schouders moet bedekken :(. Dus ik heb me nadat ik een paar keer heb geslagen en wat gerend heb naar de zijkant van het veld begeven en de jongentjes die ook niet meespeelden vermaakt met handjeklap. Na de pauze hebben Masha en ik een klasje Engels geleerd, we hadden de vorige dag plaatjes van wat etensware uitgeprint die we gebruikten om ze het engelse woord te leren. Het laatste half uur hebben we dus ook nog kerstkaarten gemaakt.

Vrijdag ben ik met nog drie andere naar Colombo geweest om ons visum te laten verlengen. Na 3,5 uur kwamen we aan op het busstation in Colombo. Wat een vieze stinkstad. Het verlengen van ons visum ging best vlot want Dhamikka kent iemand die daar werkt dus hadden we iemand die ons gelijk kon helpen. Na een rit van 3.5 uur kwamen we weer aan in Kandy dat dan echt als thuis voelt. 's avonds met wat mensen naar het luxe hotel geweest een biertje gedronken.

Het weekend was heel rustig, chill, alles. Zaterdag heb ik geprobeerd uit te slapen, het was de bedoeling tot 12 maar half 10 vind ik ook al een hele prestatie. Na het ontbijt ben ik naar het internetcafe geweest om opzoek te gaan naar een hostel voor mij en mil voor morgen en overmorgen. Uiteindelijk kwam ik toch terecht in de Lonely planet. Ik heb de man van het internet cafe gevraagd 'Mrs Clement Dissanayake' te bellen want die heeft een homestay. Hij had gebeld en zei dat ik er heen moest, dus ik in een tuktuk er naar toe. Het is inderdaad gewoon een huis van een oud vrouwtje en zo'n man met een rok aan. Ik heb gevraag of ik de kamer mocht zien en die zag er prima uit. Ook heb ik gelijk regegeld dat we daar kunnen slapen tijdens het festival in Kandy 1 en 2 augustus. Zaterdag avond heb ik met Ellen en Janina film gekeken in hun huis. Daar heb ik ook geslapen want anders moest ik alleen terug lopen in het donker en dat is eng, want donker is hier echt donker. Zondag vertrok Ellen naar de zee dus dat was de laatste dag dat ik haar zou zien in Sri lanka. Zondagochtend ben ik met Emma naar de spicegardens in Palapthwale geweest. We kwamen aan bij spicegarden nummer 28, waar we een rondleiding kregen en een uitgebreiden masage met heel veel olies en cremetjes. Dat was iest minder. Hij zei ook dat ik uit balans was: mn galg, slijm en lucht ofzo. Maar ik voel me prima. Omdat dit nummer 28 was en er dus ook een 1 is en ik daar grote verwachtingen van had wilde ik ook perce naar nummer 1. Die mensen vertelde ons dat het tien minuten lopen was. We hebben er uiteindelijk een uur over gedaan. Het was precies hetzelfde als 28 en eigenlijk nog minder uitleg. Hier hebben we chocomelk gedronken ipv thee en een gezichtsmasage gekregen ipv schouders en benen. Toen zaten we dus echt van top tot teen onder de olies. Na de rondleiding hebben we snel de bus terug naar Kandy genomen. In Kandy hebben we nog de tempel of tooth bezocht omdat we dat nog niet gezien hadden. Heel mooi om te zien.

Nou maandag, dinsdag en vandaag weer gewerkt. Wat ons maandag opviel is dat de jongens ons geen highfive meer gaven wat wij erg vreemd vonden. Het bleek dus dat ze dat niet meer mogen omdat sommige jongens het misschien verkeerd opvatten ofzo.... Vandaag en gister weer veel gedanst want vrijdag hebben de jongens een optreden in een kankerkliniek waar ze dus veel voor aan het zijn oefenen. Vandaag ook de outfits gezien en er zijn twee jongens die in een rok moeten. Hilarisch.

En nu is Mil al onderweg naar hier!! Morgen komt ze al aan. We hebben maandag een heel plan gemaakt op skype hoe we elkaar niet gaan mislopen enzo. Morgen haal ik haar op bij het busstation en gaan we samen naar het guesthouse. Ik kan echt niet wachten tot ze komt, heb zo veel zin om samen lekker rond te reizen.

Ik heb wat foto's upgeload van de laatste drie weken. Nouuu fijne dagen u allen!

AUBOWAN