De tijd gaat te snel, hoe leuk ik het ook vind dat vader over 2 weken hier is, is het mij veel te snel gegaan. Het is gewoon zo fijn hier!! Kom maar allemaal dan laat ik je het beleven.

Inmiddels alweer een weekje terug in Pengotan. Na het tweede bezoek aan het immigratie kantoor bleek dat ik pas een week laten voor m\'n visum kon betalen en die dag daarna m\'n paspoort weer terug te krijgen. Ik zat dus een weekje vast in Denpasar. Maarrr dat was helemaal zo erg niet, er zijn hele aardige mensen op het kantoor oa Guteri die mij meenam naar Sanur om pizza en pasta te eten en fijn winkels bezoeken zonder iets te kopen.
In het weekend mocht ik mee naar Jatiluwih. Rakata, het bedrijf van waar ik dan zo nu en dan in het kantoor verblijf, is bezig om er een programma voor toeristen op te zetten wat ze doen door middel van een \'homestay\'. Dus samen met zo\'n 20 andere waren we de eerste proefgasten. Jatiluwih is gelegen in het midden van Bali en is bekend om zijn rijstvelden en irrigatiesyteem Subak. Het is echt een suuuuuuper mooie omgeving. We werden ontvangen door een familie uit het dorp. Nadat iedereen kennis met elkaar had gemaakt en lekker had gegeten werden we verdeeld over verschillende families uit het dorpje. Ik sliep samen met Guteri in een simpel maar prima kamertje, en hoe stom het ook klinkt toen ik de badkamer zag was ik echt verbaasd, ik had er helemaal niet bij stil gestaan dat ze geen douche zouden hebben. In de badkamer is een kuip vol met water en een emmertje ernaast waarmee ze het toilet doorspoelen en zichzelf wassen. Nou ik vond het een avontuur opzich.
Zaterdag een wandeling gemaakt door de rijstvelden met de hele groep. Ook weer allemaal super aardige mensen, wel allemaal Indonesisch dus konden niet allemaal Engels. Na de lunch naar een waterval gelopen, ik had er helemaal niet op gerekend dat we konden gaan zwemmen (ik geloof niemand)! dus met kleren en al sprongen we de waterval onder. Eigenlijk misschien wel leuker zo lekker spontaan. Die zondag deed iedereen het rustig aan en zijn we \'s middags weer naar Denpasar gegaan.

Dinsdag kon ik dan m\'n visum ophalen en tot mijn grote vreugde bleek dat hij id verlengd tot 12 november wat betekent dat ik niet nog een keer terug hoef :D (anders dan verwacht)

Terug in Pengotan weer voor de plantjes aan het zorgen. Koeienplas gebruiken we nu als fertilizer en irrigatie. Pas bij een boer een stukje verderop geweest om te helpen met het oogsten van zijn chillies, en die zelfde middag ook chilli plantjes geplant in ons tuintje. Het is nu aan het groeien, dus meer dan onkruid wieden en water geven kunnen we niet echt iets doen. We zijn nu bladeren aan het verzamelen in een groot gat om organic matter te maken en te gebruiken om de bodem te bedekken.

Dan was er nog een \'mass wedding\'. Samen met mr. Irwan mocht ik de avond voor het huwelijk naar een van de stellen. Het is gebruikelijk dat de familie van de man toestemming gaat vragen aan de familie van de vrouw. Terwijl dit gebeurd kijken de vrienden en familie toe onder het genot van een theetje en versnapering. In dit geval was de vrouw al zwanger wat betekent dat de familie van de man een soort \'boete\' moet betalen. Nou goed het was erg leuk om te zien. Toen de toestemming was gegeven ging iedereen gezellig eten.
Volgende dag was de mass wedding in de tempel. Dit keer waren er 6 koppels die gingen trouwen. Andere keren waren het er wel 30!! Na allemaal rituelen zijn ze dan getrouwd. Geen witte jurken, maar allemaal kleuren, heel vrolijk.

Vrijdag kwam er een groep met 40 mensen uit zuid oost Azie. Ik heb geholpen met het voorbereiden van de welkoms drankjes (tamarillo juice) en alles klaar te zetten voor de lunch. Tijdens de lunch werden ze vermaakt met traditionele live muziek en een dansvoorstelling. Na de lunch konden ze pijl en boog schieten en hun eigen boom planten. Het was een gezellig gezelschap, ze hadden het enorm naar hun zin en kletste leuk.

Vanavond begint er weer een \'dansbattle\' in Pengotan, dus is er weer wat te zien in de avond :) . Ik heb nu wel heel veel gekletst dus moet maar stoppen.

Daaag he tot horens.